Als de rook om je hoofd is verdwenen

23-07-2012
Zunke
Als de rook om je hoofd is verdwenen

Zunke is van binnen soms niet ouder dan een kind van vier jaar en als ze de zon voelt, spreekt ze weer net als toen. Over de dingen. Op dit moment is ze even in de ban van het verdrijven van rookwolken.

 

Daar sta ik dan: in mijn pyjama. In mijn ene hand houd ik het pakje vast dat ik net uit de brievenbus heb gehaald, maar daar heb ik nu even geen aandacht voor. De voordeur is namelijk net achter mij dicht gevallen en de sleutels liggen binnen... maar, wacht eens: mijn schuifdeuren aan de achterkant .... Yesss, ik weet het zeker: die heb ik open laten staan. 


Terwijl de mensen op straat verbaasd naar mijn uitdossing kijken, loop ik met een dit-is-heel-normaal-gezicht zo 'elegant' mogelijk via de straat, nog een zijstraat - hier is het gelukkig al minder druk - naar de achterkant.

De schuifdeuren staan inderdaad open, zo stel ik opgelucht vast. Ik ben er bijna. Nu komt er nog even een lastige hindernis, want ik moet mijzelf tussen een smalle ruimte tussen de schutting en een hek persen ...

Gelukt. Ik haal opgelucht adem.

Voor ik de schuifdeur heb bereikt, besef ik pas wat er in het pakje zit. Een paar dagen geleden heb ik online iets besteld. Dat ging ook niet anders, want de inhoud van mijn pakje kun je nergens anders kopen en ik móest het absoluut hebben.

In het pakje zit een elektronische sigaret. Ik ga - en moet namelijk ook - stoppen met roken.

Hoewel ik niet drink en gezond eet - en daar zeer veel belang aan hecht - kon ik de gewoonte van dagelijks sigaretten paffen niet laten. Tot ik onlangs een hard verdict te horen kreeg ...

In de lift
Terwijl ik in het ziekenhuis de lift neem voor longtesten, zie ik een man en een vrouw aankomen. Uit beleefdheid houd ik de lift tegen. De vrouw zit in een rolstoel en klungelt enorm met haar zuurstofapparaat. De man duwt haar voort en is erg rustig en vriendelijk. De dame daarentegen is behoorlijk chagrijnig en dan valt haar zuurstofapparaat ook nog eens om. Ze vloekt wat binnensmonds en trekt giftig aan de snoeren van het lompe apparaat.

Zonder resultaat. Het hele geval is namelijk omgevallen en onder haar rolstoel terecht gekomen. Daar zit het nu helemaal klem. De vrouw kan niet meer voor- en niet meer achteruit.

De man probeert haar te bevrijden, terwijl hij intussen nog even vriendelijk naar mij knikt. Ik probeer mijn steentje bij te dragen door de liftdeuren open te houden. In tegenstelling tot de vrouw in de rolstoel houdt hij het hoofd koel. Dat moet ook wel, want de dame geeft hem nu de volle lading, alsof het allemaal zijn schuld is.

Arme man, denk ik, terwijl het zuurstofapparaat eindelijk weer rechtop staat en ik voor de zoveelste keer de liftdeuren tegenhoud. De dame wordt met rolstoel én het zuurstofapparaat eindelijk de lift binnen gerold. Ze zucht en vloekt nog wat en dan kunnen we eindelijk vertrekken.

Zo wil ik dus nooit eindigen, denk ik nog, terwijl de lift zich in beweging zet en ik blij ben als ik even later kan uitstappen.

De longtesten zijn niet goed, zo vertelt de dokter mij niet veel later. Als ik zo doorga, kan het goed zijn dat ik later aan een .... zuurstofapparaat kom te hangen. Hij voegt het er droogjes aan toe.

Ik slik.

De dokter legt mij vervolgens uit dat ik beginnende rokerslongen heb. Als ik niet stop, kan het straks wel eens te laat zijn. Ik heb volgens hem nu nog de leeftijd waarop ik veel schade kan voorkomen. Zijn woorden blijven hangen in de lucht, terwijl ik het allemaal op mij in laat werken. 

Zonder het eerder te beseffen, heb ik op weg hiernaartoe een glimp van mijn eigen toekomst gezien ... Als ik zo blijf roken, zou ik wel eens zo'n vrouw kunnen worden die later klungelt met haar zuurstofapparaat en uiteindelijk altijd boos is. Vooral op zichzelf. 

Dit keer ben ik wakker geschoten en heb ik de 'klik' gemaakt.

Omdat ik al veel te lang rook, en roken een zeer hardnekkige verslaving is, kies ik uiteindelijk voor de e-sigaret. In mijn omgeving zijn verschillende mensen succesvol overgestapt. Met de e-sigaret krijg je alvast niet al die tientallen schadelijke stoffen binnen, die je met een gewone sigaret wel dagelijks opzuigt.

Rookgordijn
Vreemd genoeg weet ik namelijk zelfs als roker niet wat ik allemaal binnenkrijg. Hoewel er al jaren geleden is beslist dat er op pakjes sigaretten zou moeten staan wat wij als rokers precies inhaleren, is dit nog altijd niet het geval. Sterker: de tabaksindustrie houdt deze informatie nog altijd angstvallig geheim. Ze werpen als het ware een rookgordijn op, zodat niemand precies weet wat er allemaal in sigaretten wordt gestopt. En de politici: die lijken dat allemaal wel best te vinden.

Je vraagt je op zo'n moment als roker toch af of tabaksindustriëlen en politici achter de schermen niet voortdurend samen zitten te lachen om die domme, verslaafde rokers. "Wat verdienen wij allemaal lekker aan die rokers. Kom we gaan de prijs nog eens verhogen."   Ondertussen worden wij vermoedelijk ook verslaafd gehouden door de bedenkelijke inhoud van de sigaretten die wij kopen. Ik heb daar onlangs namelijk een zeer ontluisterende documentaire over gezien en daar zijn zelfs al films over gemaakt. 

Hoewel ikzelf natuurlijk verantwoordelijk ben voor elke sigaret die ik ooit heb opgestoken, vind ik wel dat rokers het recht hebben om te weten wat ze binnen krijgen.

Hoewel politici de sigaret ongemoeid laten, hebben ze tegelijkertijd wél iets tegen de e-sigaret. Ondanks het feit dat veel mensen gebaat zijn bij dit vervangmiddel - met lichte doses of helemaal geen nicotine - mag de elektronische sigaret namelijk niet in de winkel worden verkocht. Terwijl rokers zich informeren en bewust kiezen voor de e-sigaret beslist de politiek anders. De gewone sigaret, hoewel behoorlijk schadelijk, mag wél.  

Dus moet je bij het aanschaffen van een elektronische sigaret je weg vinden op internet. Dat valt soms nog niet mee.

Intussen ben ik er namelijk achter dat mijn eerste 'e-sig,' zoals gebruikers de elektronische sigaret graag noemen, niet de beste keuze was. Na twee dagen is de batterij kapot en ook de zogenaamde 'atomizer' (het hulpstuk dat de vloeistof verdampt) blijkt niet goed te werken.

Als ik de gebruiksaanwijzing lees, krijg ik ook een sterk vermoeden dat mijn 'e-sig' ergens in China of Taiwan is gemaakt en niet van de beste kwaliteit is.

Gedurende de twee dagen dat het ding wél functioneerde, ging het allemaal erg voorspoedig. Ik heb geen enkele sigaret gerookt.

Bij het bestellen van mijn tweede 'e-sig' beter heb ik mij beter geïnformeerd. Door de adviezen te lezen van andere gebruikers op de vele sites waar zij ervaringen uitwisselen en elkaar tips geven. 

Het is nu even wachten, want het volgende pakje is nog onderweg. Dat is het nadeel van online bestellen: je moet er even op wachten.

Intussen probeer ik het vol te houden. Ik plak nicotinepleisters om deze periode te overbruggen en tot nog toe is het gelukt. Dat valt bij momenten niet mee kan ik vertellen. In de korte periodes dat de batterij van mijn eerste e-sig even is opgeladen, neem ik enkele trekjes .... Verder probeer ik mij zoveel mogelijk bezig te houden. 

Ik ben namelijk vastbesloten. Nu de rook om mijn hoofd is verdwenen, voel ik alleen maar voordelen. Ik ruik weer en ook ademhalen gaat een stuk beter. Verder voel ik de energie nu alweer door mijn lijf stromen.

En minstens even belangrijk: ik wil nooit, maar dan ook nooit van mijn leven aan zo'n zuurstofapparaat komen te hangen.

Wordt (ongetwijfeld) vervolgd.

Zunke

Foto: morgueFile.

 

Reageren

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.
    * E-mail adres wordt niet getoond