Afscheid van 2011

31-12-2011
Zunke
Afscheid van 2011

Zunke is van binnen soms niet ouder dan een kind van vier jaar en als ze de zon voelt, spreekt ze weer net als toen. Over de dingen.

Nog even en 2011 zit er op. Andere jaren was ik altijd blij aan het einde van een jaar, omdat ik niet kon wachten tot het kon afsluiten en met een schone lei kon beginnen, maar dit jaar sluit ik af met een bijzonder goed gevoel. En dat mag ook wel eens een keer.

Toch moest ik dit jaar afscheid nemen van mijn laatste grootouder, mijn oude en zieke oma. Een jaar eerder was ze getroffen door een zware beroerte die het einde betekende voor haar zelfstandigheid. Zwaar ziek bracht ze het laatste jaar van haar leven niet door zoals ze het nog zelf had gewild, als ze er zelfs iets van had kunnen zeggen, maar dat kon ze niet meer. Met de enige arm die ze nog kon bewegen maakte ze iedereen duidelijk dat het voor haar niet meer hoefde. Op een zeer gezegende leeftijd blies ze haar laatste adem uit en ik schoof een plaats op op de generatieladder.

De eerste maanden van het jaar waren qua gezondheid ook niet om over naar huis te schrijven. De hele maand februari bracht ik in bed door dankzij een rug die niet meer wilde. Alleen de infrarood-staaf die ik van mijn moeder had gekregen, bracht enige soelaas. Dankzij nieuwe medicijnen en twee bezoekjes per week aan de ruggenschool kwam ik er in het tweede deel van het jaar weer helemaal bovenop en heb ik nu nergens meer last van. Halleluja.

Op werkvlak begon het jaar al even roerig. Met een zware domper, de nodige nasleep en enkele maanden er weer bovenop komen, zag het er de eerste helft van 2011 even niet al te best uit. Toch sta ik nu aan het einde van het jaar op een punt waar ik in het begin niet van had kunnen dromen. Dat is het dus met zware teleurstellingen, als het goed is leer je zoveel dat je daarna veel beter gewapend weer verder kunt. Hoe sneller je dat beseft, hoe sneller je ook weer als een sfinx herrijst. En dat is exact wat er is gebeurd.

Op vlak van de liefde alleen maar goed nieuws. Een fijne en gelukkige relatie die ook in 2011 sterker is geworden. Je leert elkaar nu eenmaal pas echt kennen als je in zwaar weer belandt. En als er een lichtpunt was in de maand die ik in bed doorbracht: ik ben enorm goed en liefdevol verzorgd. Ook de problemen die met werk te maken hadden, en voor een periode ook van grote invloed waren op mijn humeur - ik was niet bepaald het zonnetje in huis - hebben ons als stel sterker gemaakt. Met dank aan meneer Zunke.

Verder zal 2011 voor mij de boeken ingaan als het jaar dat ik een nieuwe, zelfstandige weg insloeg op werkvlak, dat ik een leesbril ging dragen, dat ik mijn haar weer eens liet groeien, en mijn dromen écht begon na te jagen.

Meer van dat in 2012, zou ik zeggen. En ik wens jullie hetzelfde.

Zunke

Tags: 2011
 

Reageren

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.
    * E-mail adres wordt niet getoond