03 feb 2012

Waarom je maar geen ontslag neemt

Niki
Waarom je maar geen ontslag neemt

Als we de cijfers moeten geloven is 80 procent van de mensen ontevreden in hun huidige baan. Toch nemen maar bitter weinig mensen het initiatief om iets anders te zoeken. Weer anderen lopen al jaren rond met een droom om voor zichzelf te beginnen - wat misschien best zou kunnen lukken als ze het zouden proberen - maar ze stellen die droom keer op keer uit. De meeste werknemers blijven namelijk zitten waar ze zitten. Waarom eigenlijk?

Dat 80 procent niet tevreden is met zijn of haar werk, betekent dat slechts een op de vijf werknemers vanmorgen goedgemutst aan de slag is gegaan. Behoorlijk ontnuchterende cijfers. De reden: de meeste mensen ondernemen weinig tot niets om een leukere baan te vinden.

Het is weliswaar crisis, maar veel hoogopgeleide werknemers die elke dag met het lood in de schoenen naar hun werk vertrekken, zouden toch een behoorlijke kans maken áls ze het zouden proberen. Alleen, ze proberen niet.

Door de economische crisis worden veel mensen ineens van de ene op de andere dag op straat gezet door hun werkgever. Nu is het ineens een kwestie van 'moeten.' Heel wat van die nieuwe werklozen besluit om voor zichzelf te beginnen. Dan kan het ineens wél. De vraag is waarom we zo passief zijn als het gaat om werk vinden waar je je goed bij voelt.

Daniel Gulati

In de Harvard Business Review legt Daniel Gulati, ondernemer en schrijver van het boek Passion & Purpose - Stories from the Best and Brightest Young Business Leaders uit hoe het komt dat we zo weinig moeite doen om een leukere of uitdagendere baan te vinden. Een van de redenen om niet van baan te veranderen - ook al zijn we doodongelukkig in ons huidige werk - is omdat we nu eenmaal op een bepaalde manier geconditioneerd zijn.

Gulati doelt hiermee op de spaarzame complimentjes van een meerdere, de kleine beloning die af en toe wordt uitgereikt en een klein succesje als je een klant binnenhaalt. Hoewel het maar een paar opbeurende momenten zijn in een overwegend grijs en saai werkbestaan, zijn het wel die momenten die maken dat we als een verslaafde wachten op het volgende lichtpuntje. 



Angst om te mislukken

Ook angst om te mislukken speelt een grote rol. Veel mensen zijn bang dat iedereen via de sociale media direct te weten komt dat het je niet gelukt is in je nieuwe droombaan. Ex-collega's, vrienden en kennissen die er achter komen dat je niet in je opzet bent geslaagd, weerhouden ons ervan om zelfs maar een kans te wagen. De angst om te falen werkt verlammend en dus blijf je zitten waar je zit. 


Snel tevreden

Volgens Gulati zijn we ook 'prematuur tevreden.' De meeste mensen zijn in hun werk een bergje opgeklommen en blijven op dit bergje zitten. De reden: ze zijn té snel tevreden. Gulati hoort mensen vaak zeggen: "Ik wil mijn loopbaan omgooien, maar eerst ga ik nog even die promotie halen." In plaats van een radicale ommekeer, kiezen werknemers voor kleine stapjes.

Op zich is daar niks mis mee, maar volgens Gulati bereiken veel werknemers hierdoor nooit hun ware potentie. Ook beseffen mensen vaak niet dat ze misschien op de verkeerde 'berg' zitten, want een groot deel van van de werknemers belandt bij het betreden van de arbeidsmarkt eerder bij toeval in een bepaalde sector dan door een bewuste keuze. Volgens Gulati kan het geen kwaad om het hele landschap eens te verkennen. En, zo meent hij, kijk toch ook eens naar die hoogste berg.

Bron: Harvard Business Review.  

Tags: leven, onderzoek, werk

Reacties (1)

  • 03 feb 2012 13:47
    Evelien Verschroeven

    Een gesloten cel is voor vele een minder groot gevaar dan een open vrijheid... angst

    Angst is een voorbode van een denkbeeldig gevaar....

    laten we allemaal meer naar onze passie en geluk luisteren... maar blijf wel realistisch
    ;-)

    Antwoorden
 

Reageren

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.
    * E-mail adres wordt niet getoond