Uit mijn cirkel!

24-08-2011
Niki
Uit mijn cirkel!

De Nederlandse Femke Terra werkte als producer bij televisie, maar onlangs besloot ze het bestaan als hardwerkende, zelfstandige vrouw op te geven en voor haar twee jonge kinderen te zorgen. En dan is er ook nog meneer Femke, een Vlaming die wel eens te hard werkt en ja: toch wel een andere cultuur met zich meebrengt.

Ik ben wat ze zeggen 'laat' aan kinderen begonnen. Ik was 34 jaar toen de eerste kwam en 37 toen nummer twee uit het gaatje kwam piepen. Mijn zus was er eerder bij. Ze is 43 en heeft nu pubers. Een angstwekkend voorland als ik die taferelen soms hoor en zie. Dit laatste hoeft overigens niet altijd zo te zijn, want mijn partner is bijvoorbeeld als puber nooit stout geweest, zegt zijn moeder. Maar ja, als ik mezelf dan weer bekijk, hou ik mijn hart vast. Zo ver zijn we echter nog niet.

Raad van mijn zus

Ik heb wat betreft kinderen al vroeg iets van mijn zus geleerd. "Soms moet je zeggen: Uit mijn cirkel!", zei ze dan. Ik begreep het eerst nooit, maar nu wel. Kinderen kunnen echt 'mega' in je cirkel zitten. Je cirkel is alles wat binnen een halve meter van je lijf zit. Volwassenen kunnen dat overigens ook, teveel in je cirkel zitten, maar als die het doen hebben ze meestal echt 'een bord voor hun kop'. Een kind kan je het ergens nog niet kwalijk nemen.

Een voorbeeld: Een kind dat tijdens het koken onder je rok verstoppertje speelt is schattig, maar onhandig. Een kind dat tijdens het koken onder je rok verstoppertje speelt en probeert je slip naar beneden te trekken is behoorlijk 'ambetant.' Een kind dat vervolgens als een wesp op de zoetigheid blijft afkomen en steeds opnieuw als doel heeft de slip te veroveren is irritant en moet dan worden toegesproken met: "Uit mijn cirkel!"

Even een minder extreem voorbeeld: Je hebt een enorme drukke dag als huismoeder, wil even relaxed zitten en er klimmen vrijwel direct twee kinderen als apen in je nek en op schoot, daarbij ruzie makend: "Mijn mama! Nietes, mijn mama! Niet! Wel! Ze is mijn mama!" Waarbij de oudste tijdens het klimmen uiteindelijk meestal een deal maakt met de jongste: "Ok, ook jouw mama." "Uit mijn cirkel!"

'Verwend kind'

Een volwassen voorbeeld is wat moeilijker te vinden, maar toch moest ik niet lang zoeken. Zo stond ik laatst met mijn partner te kijken naar onze kleine meid van twee met een onvervalste peuter-pubertijdse woede-aanval. Het was midden op een druk plein. Ze lag op straat, tussen ons in, dus veilig, maar schoon is anders. Ik had ergens gelezen dat het geen goed idee is je kind niet te verplaatsen tijdens een woede-aanval, omdat ze dan in de war raken. En in de war: dat zijn ze al, want de peuter-puberteit is net zoiets als de overgang. Dus behalve dat het rot is voor de ouders, is het zéker zo rot voor het kind. Helemaal als er ongewenste omstanders bij komen staan. Zo ook hier. Een man van rond de 70, waarvan je alleen al aan het uiterlijk ziet dat het geen prettig mens is. "Ik zie het al', zei hij. "Een typisch voorbeeld van een verwend kind." Normaal zou ik dan schreeuwen: "UIT MIJN CIRKEL," maar ik was zo met stomheid geslagen door 'het bord voor zijn kop,' dat mijn partner het even moest overnemen: "Nee hoor,' zei hij, "gewoon een tumor." Hahaha, dat zal de man leren! Hoewel je over tumoren natuurlijk geen grapjes moet maken. Het is altijd oppassen geblazen, want wat men oogst, zaait men, zeggen ze.

Mamaaaaa

Afgelopen week dacht ik een rustig avondje door te brengen bij mijn zus, toen ik haar pubers plotseling hoorde: ''Mamaaaaa, hij zit in mijn cirkel.' Waarna een ruzie ontstond tussen twee pubers over de diameter van de cirkel en dat het toch echt te dicht bij is als je de O2 van een ander weg kunt zuigen.

Maar wat als je niet eens de ruimte krijgt om een cirkel op te eisen en je wordt continu 'geprikkeld'? Of wel of niet aangewakkerd door je eigen korte lont. Je kan moeilijk al roepend door het leven: "Uit mijn cirkel, uit mijn cirkel, uit mijn cirkel....!" Voor je het weet, word je met een dwangbuis afgevoerd en heb je je eigen One Flew over the Cuckoo's Nest.  Dus wat dan? Veel wijn.... nee, grapje. Maar het helpt soms wel.

Het antwoord is: een eiland. Een eiland met slechts een palmboom, een wit strand, een ligstoel, een cocktail, de helderblauwe lucht en een helder blauwe zee. Alleen, natuurlijk. En ook zonder zandvlooien, want die luisteren echt niet naar: 'uit mijn cirkel'. Maar aangezien de meeste, echt mooi afgelegen, eenzame eilandjes wél zandvlooien hebben - en ik spreek uit ervaring -, stel ik voor: het toilet thuis. 

Femke

 

Reageren

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.
    * E-mail adres wordt niet getoond