Intuïtie

12-01-2015
Redactie
Intuïtie

'Natuurlijk wist ik wat intuïtie was, dacht ik. Alleen raakte ik steeds hopeloos verstrikt tussen al mijn tegenstrijdige gevoelens en die malende gedachten die elkaar sowieso voortdurend tegenspraken.' Renate Breuer, lifecoach en schrijver, over het gevecht om simpelweg naar je intuïtie te luisteren.

Ooit vertelde een vrouw mij dat ik eens wat meer naar mijn intuïtie diende te luisteren. In plaats van naar mijn rationele hoofd (ratio rules! Tot je er met redelijkheid niet meer uitraakt, natuurlijk) of mijn troebele emoties (die deden behoorlijk onbezonnen op dat moment).

Ik vermoed dat ik een beetje dom naar haar zat te kijken. Natuurlijk wist ik wat intuïtie was, dacht ik. Alleen raakte ik steeds hopeloos verstrikt tussen al mijn tegenstrijdige gevoelens en die malende gedachten die elkaar sowieso voortdurend tegenspraken. Laat staan dat intuïtie zich nog eens met deze in de soep gedraaide fase van mijn leven zou bemoeien. Bovendien wist ik soms niet meer zo goed wie er eigenlijk aan het woord was in dat begrensde wezen van mij dat ten einde raad was. Wat nu juist emotie was, een poging tot rationele overwegingen of… mijn intuïtie. Nu ze het zei: waar zat dat ding eigenlijk de laatste tijd?

Geduldig legde ze mij uit hoe ik terug in contact kon komen met de beste gids waarover we allemaal beschikken en waar we vaak klakkeloos aan voorbij gaan. We geloven eerder in onze meeslepende -en vaak misleidende- emoties. Of in ons wanhopig denken dat in de veronderstelling leeft dat het alles logisch verklaard krijgt wat het toch niet kan bevatten. Om vervolgens alles te verwerpen wat onlogisch lijkt. Als je er even bij stil staat, getuigt dit trouwens van een onmetelijke hoogmoed. Alsof iets niet kan bestaan of gebeuren omdat jouw brein (of dat van anderen) het niet kan bevatten, verklaren of counteren. Tja. Qua arrogantie kan dat tellen.

Maar goed, ik zat daar niet om arrogant te zijn. Ik zat daar omdat ik het ook allemaal niet meer wist. Het beperkte brein, u weet wel. Zonder mij verder te veroordelen vroeg de vrouw me hoe ik ‘s morgens wakker werd. Daar kende ik gelukkig het antwoord op. Bij het wakker worden was ik steeds klaar en helder. Voor ongeveer tien seconden. Daarna stak de innerlijke storm op die de rest van de dag zou voortrazen en mij ‘s avonds gesloopt in mijn bed zou achterlaten voor een bodemloze, comateuze toestand.

‘Precies!’ zei ze opgetogen. ‘Die storm is het gevecht dat je ratio en emoties de godganse leveren en die je onwaarschijnlijk afmatten. Die tien seconden zijn je intuïtie en die wijzen je de weg. Maar als je niet oppast wordt die weg overwoekerd door al die andere zaken en weet jij het binnen de kortste keren allemaal niet meer. Het enig wat je dus hoeft te doen, is even aandachtig zijn en opletten bij het wakker worden. Voor al die bedrieglijke toestanden weer de kop opsteken.’

Ongelovig keek ik haar aan. Het was te ongecompliceerd om waar te zijn. Dat was wat mijn brein zei, maar die was dan ook al langer dan tien seconden wakker. Mijn gevoel was eerder met stomheid geslagen en zweeg voor de verandering in alle talen. Schaakmat gezet door een eenvoudige maar geniale zet. Verrast stelde ik vast dat het waar was. Op het moment dat je je ogen opent en het besef, de pijn of de herinnering nog niet in volle werking zijn getreden, krijg je de zuiverste ingevingen (die je vervolgens fluks weet te negeren). Nochtans is al de rest ruis dat je leven er knap lastig op kan maken.

Sindsdien ben ik een stuk alerter bij het ontwaken. Ook al ben ik nooit een ochtendmens geweest en zal ik dat ook nooit worden. Toch zijn mijn ochtendlijke ingevingen altijd de juiste, zijn ze vlijmscherp, meedogenloos accuraat en snijden ze dwars door iedere ratio- of emo-shit heen. Nooit overschaduwd door overmatig denken of voelen. Gekristalliseerd tot puur weten.

Het enige wat je dan nog te doen staat, is doen wat je al lang wist. Simpel als bonjour.

Renate

Lange tijd werkte Renate Breuer voor de Vlaamse televisie. In 2008 verscheen haar eerste roman ‘Sletten & prinsessen’. In mei 2011 werd haar tweede boek ’13.’ gepubliceerd. Naast schrijven, werkt ze tegenwoordig als consulent en is ze online lifecoach op r&b coach.me.

 

Reageren

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.
    * E-mail adres wordt niet getoond