Help, ik heb een quarterlife crisis!

28-11-2011
Claudine
Help, ik heb een quarterlife crisis!

Claudine (24) studeerde een half jaar geleden af aan de universiteit van Nijmegen. Met haar bul onder de arm begeeft ze zich nu op de arbeidsmarkt. Daar is het dringen geblazen, vanwege de financiële crisis. Plus: werkgevers lijken wel allemaal op zoek naar het schaap met de vijf of zes poten. En wat voor baan ambieert ze eigenlijk zelf?

 

Momenteel zit ik in de minst spannende, maar tegelijkertijd ook spannendste periode van mijn leven (tot nog toe). Het schrijven erover is een beetje als schrijven met een blinddoek om. Ik bevind me namelijk in Niemandsland en heb geen idee welke kant ik op ga of zal gaan.

Nog niet in ieder geval. Ik sta namelijk op het punt om een achtbaan in te stappen - ik weet nog niet welke - die niet meer te stoppen is. Maar als deze niet te stoppen is, en ik er halverwege niet kan uitstappen, is het dan niet heel belangrijk de juiste achtbaan te kiezen en niet zo maar in te stappen?

Ik heb nog nooit zulke grote keuzes gemaakt. Nou ja, er waren wel eerder keuzes, maar die werden grotendeels voor mij gemaakt. Ik zat in een soort van kinderachtbaan, zo eentje waar je niet zelf ingaat maar je ouders je inzetten en waarvan iedereen verwacht dat je braaf blijft zitten, die heel rustig zijn route af maakt en meestal maar een paar hobbeltjes kent.

Zonder ouders

Niet iedereen blijft zitten trouwens. Sommige stappen gewoon over op een andere attractie, maar vaak doet de omgeving dan heel veel moeite om iemand weer terug in de eerste  
achtbaan te laten stappen. Plus: als deze achtbaan, waar ik nu in moet stappen, stopt, zijn daar ineens niet meer je ouders die je er weer uithalen en je mee nemen. Nee! Nu moet je het zelf uitzoeken. Interesse en nieuwsgierigheid is er wel, maar wat ik precies wil en vooral wat er allemaal mogelijk is, is voor mij nog een raadsel.

Je moet zoveel als je een twintiger bent, zo voelt het in ieder geval vaak wel. Je moet afstuderen, een carrière opstarten en een serieuze relatie opbouwen, gevolgd door trouwen en kinderen.

Ik heb stap één meer dan een half jaar geleden afgerond en ondanks dat ik me prima vermaak (en ook nog eens ontzettend veel leer) met vrijwilligerswerk en andere projecten heb ik nog niet echt een idee hoe ik stap 2 ga aanpakken. Ik heb al een paar dingen geprobeerd. Zonder succes. Ik heb geen ervaring en er is sprake van een financiële crisis.

Quarterlife crisis

Zoals alles tegenwoordig heeft ook deze fase een naam, de 'quarterlife crisis'. Op de Engelse Wikipedia lees ik: 'the quarter-life crisis occurs shortly after a young person enters the 'real world.' Zo voelt het ook. Op school is alles veilig, maar zodra je klaar bent is daar een wereld vol crises en weinig banen, vrienden die naar andere steden verhuizen en een heleboel keuzes die gemaakt moeten worden.

Iedereen blijft vragen of ik een keuze heb gemaakt. Maar eigenlijk zijn het meerdere belangrijke keuzeS. Moet ik in meerdere achtbanen tegelijk stappen? Of zoals de meeste mensen gewoon ergens in stappen, kijken hoe het afloopt, mijn lessen hier uit trekken, iets nieuws proberen en weer verder gaan?

Graag wat advies aan een jonge vrouw die wel wat tips kan gebruiken!

Claudine

*Meer informatie vind je op de website van Zorgwijzer. "Wie je bent – je identiteit – en de manier waarop je je leven wilt invullen, is een persoonlijke keuze waarbij je nauwelijks richting of ondersteuning krijgt vanuit de samenleving. Vooral twintigers en dertigers ondervinden de psychische belastende consequenties hiervan. Eenmaal aangekomen in het spitsuur van hun leven ervaren zij een sterke druk om de juiste, levensbepalende beslissing te nemen." 

Foto's © Sharon-Anouk Brouns.

Tags: columns, werk
 

Reageren

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.
    * E-mail adres wordt niet getoond