08 jan 2012

Gouden zondagen - over Geluk (4)

Niki
Gouden zondagen - over Geluk (4)

"Toen ik heel jong was werd ik draaierig als ik een paar honderd meter gerend had. En dat was voordat ik begon te roken. Ik ben opgegroeid in een rookwolk. Mijn ouders waren allebei kettingroker en ik nam dit gedrag over. Ik heb zestien jaar gerookt, tweeëneenhalf pakje per dag. Toen hield ik er abrupt mee op."

Ik haat maandagen!

Daarvoor heb ik mijn persoonlijke redenen, maar, om eerlijk te zijn, de uitspraak wordt breed gedeeld. Er zijn veel redenen voor: het begin van de werkweek; de traditionele wasdag, 'Blauwe Maandag:' de derde maandag in januari, de meest depressieve maandag van het jaar.

In de States had je een strip 'Grote Sjors.' Bijna iedere maandag was de grap van Sjors: "Ik haat maandag."

Op maandag

Kent u ook dat lied, hoe heet het? Werd het niet gezongen door U2? In elk geval: de belangrijkste tekst is: "Ik houd niet van maandagen." Het gaat over een tienermeisje dat wakker wordt in een grauw Chicago, een geweer meeneemt naar school en een paar medestudenten doodschiet. Het is waargebeurd. Toen de politie haar vroeg waarom ze het gedaan had, zei ze: "Ik houd niet van maandagen."

Wat heeft dit te maken met geluk? Alles. Tot een paar jaar geleden liep ik hard. Maandag was de moeilijkste dag; tien kilometer, drie rondjes Vondelpark. Door een peesontsteking moest ik ermee ophouden. Maandag is ook de dag dat ik vast: geen voedsel, geen 'beloning' voor de mond. Een lange, lange dag. Naar die zelfopgelegde disciplines kijk ik niet uit. Ik wil het liefst maandag van de kalender verwijderen.

Rookwolk

Waarom leg ik mijzelf dan geen taken op die mijn maandag fantastisch maken? Het is terug te voeren naar een verhaal uit mijn leven. Toen ik heel jong was werd ik draaierig als ik een paar honderd meter gerend had. En dat was voordat ik begon te roken. Ik ben opgegroeid in een rookwolk. Mijn ouders waren allebei kettingroker en ik nam hun rookgedrag over. Ik heb zestien jaar gerookt, tweeëneenhalf pakje per dag. Toen hield ik er abrupt mee op. Zes maanden later bleek ik zwaarder te worden. Daarom ging ik hardlopen.

Het vasten begon een jaar of vijf later, want zelfs met het hardlopen werd ik zwaarder en ieder jaar gebruikte ik zes weken lang een afslankdieet om van die extra kilo's af te komen. Dat moest beter. Ik beredeneerde dat als ik één dag in de week niet at, ik de extra calorieën kwijt zou raken. Het lijkt te werken. En waarom koos ik maandag? Omdat er op maandag niets gebeurt. Mensen geven geen feestjes, er zijn geen recepties. Maandag heet niet voor niets 'Blauwe Maandag.'

Euforie

Maar waar blijft het geluk? Ik loop niet meer hard en ik mis het. Ik mis het om verschillende redenen. Het bracht me in een euforische stemming, op een natuurlijke manier. Op mijn vijftigste kon ik iets wat ik op mijn zestiende niet kon. En, toegegeven, hierdoor voelde ik mij verheven boven de meerderheid van de bevolking.

Wat het vasten betreft: het werkt. Geen afslankkuurtjes meer. Maar het is ook een test van mijn wilskracht. Ik moet nee zeggen tegen bepaalde verlangens. Ik mag van mijzelf thee drinken, koffie en water, maar géén alcohol.

Dus vervloek ik de maandagen tot ik het licht uitdoe en in mijn bed stap. Als ik daar dan lig denk ik: als ik morgen wakker word, mag ik weer eten. Ik voel me dan trots dat ik - opnieuw - een gehate maandag 'bedwongen' heb.

De les van vandaag: geluk is toevallig.

Daniel R. Gould

De Amerikaan Daniel Gould groeide op in Chicago en studeerde politieke wetenschappen, geografie en communicatie aan de Saint Louis universiteit. Inmiddels woont hij al 33 jaar in Amsterdam, waar hij werkt als uitgever en redacteur bij uitgeverij TODAY en als freelance journalist kunst en architectuur.

Vertaling: Walter van Teeffelen.

Tags: columns, geluk
 

Reageren

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.
    * E-mail adres wordt niet getoond