Een betere wereld

06-05-2013
Redactie
Een betere wereld

De bankencrisis, de enorme staatsschulden, het instorten van de economie, het uitvallen van de stroomvoorziening, milieurampen... Er zijn talloze crises waar we niet op voorbereid zijn. Het einde van de beschaving zoals we die kennen lijkt nabij. Maar hoe bereid je je hier op voor? Schrijfster Sarah Morton heeft wel een paar suggesties.

 

Ons huidige financiële systeem is gebaseerd op schulden. Geld wordt vanuit het niets gecreëerd. Het is louter een cijfer, maar de waarheid is dat ons land failliet is. Nu krijgt dít kabinet de schuld, maar over 5 jaar wordt het volgende kabinet verantwoordelijk  gesteld voor de schuldenlast waaronder niet alleen Nederland maar ook andere Europese landen gebukt gaan.

De wereld van de machthebbers is aan het afbrokkelen. Vangnetten en zekerheden die eeuwenlang bestonden verdwijnen vandaag de dag in korte tijd als sneeuw voor de zon. Net zoals de Katholieke kerk uiteindelijk door de knieën moest gaan toen het kindermisbruik binnen de muren van de kerk naar buiten kwam, raken ook politici en andere machthebbers steeds vaker hun invloed, of toch op zijn minst hun aanzien, kwijt.

Door de vele schandalen en wantoestanden zijn mensen het beu aan het worden dat zij steeds de rekening moeten betalen voor het geprutst van enkele machthebbers, die intussen steeds vaker met de billen bloot komen te staan en zichzelf dan nog enorme bonussen uitkeren als ze een stap opzij moeten zetten. Aan die tijd gaat volgens mij ook een einde komen. Mensen pikken het niet meer. Wie weet duurt het nog tientallen jaren, maar er komt verandering. Ik voel het. 

'Groen' bankieren
Maar hoe bereid je je op al die enorme verandering voor? En wat kun je zelf doen? Het kan al helpen om je geldzaken via een ‘groene’ bank te regelen. Voorbeelden zijn Triodos en de ASN Bank. Zij investeren ook in natuurbehoud en andere duurzame projecten en zullen ook stabieler zijn in tijden van crises, dan banken die investeren in zaken die ons als mensheid niet veel verder helpen, zoals bijvoorbeeld de wapenindustrie.  

Kinderen
We zouden onze kinderen weer in contact kunnen brengen met de natuur. Het boek ‘Het laatste kind van het bos‘ zet een onthutsend beeld neer van kinderen die steeds minder buiten spelen. Natuur verdwijnt, ouders hebben geen tijd en ook de angst voor ongelukken en ontvoeringen neemt toe. Hierdoor zitten kinderen steeds vaker binnen. Zij lijken  achter te lopen in hun ontwikkeling dan kinderen die wél bewegingsvrijheid hebben. Zeldzamer dan witte tijgers zijn ze aan het worden: kinderen die nog vrij buiten spelen en op ontdekkingsreis gaan. 

Dat is bijzonder spijtig, want de natuur draagt bij aan ons lichamelijke en geestelijke welzijn, zeker aan dat van kinderen. We zouden dus vaker met hen de bossen moeten intrekken of andere recreatieve plaatsen moeten bezoeken. Maar zelfs binnen een recreatieve omgeving, zoals een kinderboerderij, zitten sommige kinderen nog vastgebonden in een buggy op een leeftijd dat ze allang kunnen lopen. Wanneer een kind uit de kinderwagen mag, komt het helemaal tot leven. Een wereld van verschil. Het is zelfverzekerder en socialer.

Kinderen horen te rennen, klimmen en ontdekkingen te doen. Ze moeten experimenteren met zand en water en eindeloos veel ervaringen en indrukken opdoen in de natuur. De mogelijkheden zijn onbeperkt. Vroeger was het nog heel gewoon om hutten te bouwen. Dat is niet alleen leuk, maar ze doen ook nog een hoop bruikbare vaardigheden op.

Groene gebieden bezoeken hoeft ook weinig tot niets te kosten. Wandelen langs het strand, fietsen door het bos, ravotten in het weiland of buiten naar de sterren kijken ... het is allemaal gratis. Wat je er voor terugkrijgt, is onbetaalbaar. 

Helaas zie ik het omgekeerde gebeuren. De huidige generatie kinderen lijdt volgens mij aan een ‘natuurtekortstoornis.’ Dat begint al door hen voortdurend achter de televisie te zetten en allerlei computerspelletjes te kopen. Het lijkt onschuldig, maar de gevolgen zijn verontrustend. De huidige generatie kinderen lijdt aan agressie, depressie en overgewicht. 

Wat voor samenleving zouden we kunnen krijgen als kinderen in contact blijven met de aarde en zich ten volle kunnen ontwikkelen, in plaats van beperkt te worden in hun bewegingsvrijheid? De meeste kinderen en dus ook mensen hebben door een gebrek aan bewegingsvrijheid geen weet van hun eigen potentieel. 

Natuur om je heen heeft een weldadige invloed. Je komt los van de beslommeringen van alledag. Het zorgt voor veerkracht, creativiteit en een sterker en vitaler lichaam. Er wordt helaas veel voor ons uitgestippeld, vanaf dat we kind zijn. Je moet dit en je moet dat en je moet het vooral maken in de maatschappij. Hierdoor leven velen van ons niet het leven dat we diep in ons hart zouden willen leven.

Het gevolg: we klagen wat af. Er iets aan doen, komt vaak niet in ons of. Het voelt wel veilig om je niet buiten je eigen comfort-zone te begeven. Besef wel dat onze huidige beschaving - en de schijnbare veiligheid - uiterst kwetsbaar is. Je kunt er niet blindelings op vertrouwen, dat wijst de geschiedenis (en de huidige ontwikkelingen) ook uit.

Materialisme
Zelf ben ik stappen aan het zetten om los te komen van het systeem. Zo verminder ik mijn materialisme door me zo min mogelijk te hechten aan spullen en plaatsen. Hechting maakt je praktisch en emotioneel kwetsbaarder. Meer bezit maakt niet gelukkiger, minder vreemd genoeg wel. Want hoe meer je bezit, hoe meer je te verliezen hebt.

Minder spullen betekent ook meer vrijheid. Een groot huis, een auto, het kost allemaal geld, tijd en energie. Als je soberder leeft (niet te verwarren met somber!), ben je minder afhankelijk. Je hoeft minder uren te werken om rond te kunnen komen en hebt meer tijd en energie voor vrienden, familie en dingen doen waar je van houdt.

Alle spullen die wij kopen, moeten geproduceerd worden. Om de kosten te drukken, gebeurt dat vaak in vervuilende fabrieken in ontwikkelingslanden. Alleen al het vervoer en de verpakking zijn een ware aanslag op het milieu. Om nog maar niet te spreken over de omstandigheden waarin de arbeiders in deze fabrieken moeten werken. 

Door prioriteiten te stellen waar je echt waarde aan hecht, leef je vanzelf duurzamer en gezonder. Lichamelijke en geestelijke veerkracht helpen je daarna ook beter om barre en sombere tijden door te komen. Regelmatig de natuur in trekken maakt je soepeler en je bouwt conditie op. Door eens te gaan kamperen of backpacken ervaar je hoe je kunt leven met minder middelen en minder comfort. Iets dat je later altijd van pas kan komen.

Kennis van de natuur
Eet gezonder, start je eigen moestuin en breid hierdoor vanzelf je kennis van planten en kruiden uit. Veel kruiden die een medicinale werking hebben, vind je zo in de vrije natuur. Zoek uit welke giftig zijn en welke een bron van vitaminen.  

Ikzelf vind het boekje: Nooit geweten dat je dit ook kan eten van Anneke Bleeker een bron van waardevolle informatie, met leuke suggesties en handige foto’s. Het staat vol wetenswaardigheden over planten en bloemen die in de natuur groeien. Ook staan er recepten in voor onder andere brandnetelsoep, madeliefjeskruidenboter en lijsterbeslikeur.

Je krijgt tijdens het lezen van dit boek spontaan zin om zelf een moestuin te beginnen. Zelf groenten en fruit verbouwen maakt je minder afhankelijk van de voedingsindustrie en het is gezonder en goedkoper. Groenten en fruit kweken kan al gewoon op het balkon. Kruiden kun je zelfs binnenshuis kweken. 

We zijn namelijk niet meer zelfvoorzienend, zoals onze voorouders dat veel meer waren. Zo’n honderd jaar geleden hadden de mensen nog een eigen waterbron of moestuin en kochten ze veel producten bij boeren in de omgeving.  

Eten kopen in de eigen omgeving bij een kleinschalige biologische boerderij kan een antwoord zijn op de vraag naar gezonder en eerlijker voedsel. De grootschalige monoculturen brengen vooral doorgefokte gewassen voort die nog weinig smaak en voedingsstoffen bevatten.

Het lijkt efficiënt maar door de manier waarop gewassen vandaag de dag worden gekweekt zijn ze juist meer vatbaar voor plagen en ziekten, net als wanneer je teveel mensen of dieren op elkaar pakt. We moeten de natuur weer de ruimte geven. Veel planten en dieren vullen elkaar aan en hebben elkaar nodig. Zonder bijen bijvoorbeeld is er zelfs geen bestuiving en dus geen eten. Maar door het grootschalige gebruik van pesticiden worden bijen massaal vermoord. Wie bepaalde bloemen in de tuin plant, kan de bijen helpen er weer bovenop te komen. 

We hoeven natuurlijk niet allemaal in een bunker te gaan zitten met een hoop blikvoer. Zo somber ben ik niet, want de toekomst staat niet vast. Ik stel voor om te werken aan een mooiere, eerlijkere en natuurlijkere samenleving. Het is wat we er zelf van maken.

Samen werken
Samenwerken is het toverwoord. Iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten en rol in de samenleving. De een kan goed klussen en de ander is technisch aangelegd. Weer een ander kan goed organiseren en het overzicht houden. We kunnen elkaar helpen. Iets voor een ander doen, zonder persoonlijk gewin. Ik denk dat steeds meer mensen er klaar voor zijn om op een andere manier te leven en zich in te zetten voor een betere wereld.

Misschien denk je: wie ben ik om te denken iets aan de wereld te kunnen veranderen? Maar onze gevoelens, gedachten en daden hebben invloed op het grotere geheel. Daar ben ik van overtuigd. 

Met een open mind en geestelijke veerkracht ben je misschien wel beter bestand tegen wat er komt. Dat lijkt mij beter dan de zogenaamde ‘preppers,’ die doodsangsten uitstaan en zichzelf en hun familie hebben opgesloten in een zelfgebouwde kelder en wachten op het einde van de wereld. Deze doemdenkers gaan waarschijnlijk ook de puinhopen niet helpen opruimen die we met z’n allen gecreëerd hebben.

Zelf ben ik bezig met het opzetten van autonome hulpgroepen. Mijn eigen gave is zien en voelen wat kinderen nodig hebben, hen een stem geven voelt als mijn levensopdracht. En zo kan iedereen zijn of haar steentje bijdragen aan een betere wereld.

Stukje bij beetje kunnen we het roer omgooien en werken aan zelfvoorzienende, groene en veerkrachtige huishoudens, wijken en steden. 

Het werken aan een mooiere en gezondere wereld is misschien wel de beste voorbereiding die we kunnen treffen nu het oude systeem aan het afbrokkelen is.  

Zo verspreiden we hoop, liefde en energie in plaats van angst, agressie en somberheid.

Sarah

Sarah Morton (26), schrijfster, publicist en recensent, leidde tot haar zesde een gewoon leven. Tot bleek dat ze autistisch is. Hierover schreef ze 'Afwijkend en toch zo gewoon - autobiografie van een autist.' Later volgden boeken als 'Wat je niet verteld is...' Meestal schrijft ze over haar eigen ervaringen als autist en geeft ze haar kritische visie op hoe de maatschappij en de hulverlening omgaat met autisme. Kinderwelzijn is een andere interesse van haar. Verder is ze bezig met gezonde voeding en bewuster leven. Binnenkort start ze haar eigen moestuin. Voor meer info over Sarah Morton en haar boeken, kun je terecht op haar website.

 

Reageren

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.
    * E-mail adres wordt niet getoond