De Tijgermoeder van Lulu Wang

15-12-2011
Niki
De Tijgermoeder van Lulu Wang

De Chinese schrijfster Lulu Wang (Het Lelietheater, Brief aan mijn lezers, Het Witte Feest en Seringendroom) werd met harde hand grootgebracht door haar Chinese 'tijgermoeder.' Destijds was Lulu allesbehalve blij met deze aanpak, maar nu is ze dankbaar. "Dankzij haar harde opvoeding en onvermoeibare begeleiding kan ik boeken schrijven, dans ik een paar keer per week en kleed ik mijzelf netjes als het moet."

Ik ben met stokslagen en reprimandes grootgebracht door vooral mijn moeder. Moeders in China zorgen voornamelijk voor de opvoeding. Ik herinner me dat moeder probeerde mij te doen geloven dat ik mooie boeken zou kunnen schrijven, als ik goed zou leren en hard zou werken. Zodra ze merkte dat ik haar idee oftewel wilde droom niet deelde, gooide ze vanuit de keuken een bezem of een steenkoolstoker naar mij. Het maakte haar schijnbaar niets uit of ze mij op die manier zou verwonden. Ik voelde me doodongelukkig omdat ik niet buiten kon spelen zoals andere kinderen het deden, maar moeder zei tegen mij: 'Eerst bitterheid en dan zoetheid.'
 


Moeder dwong mij elke ochtend om zes uur op te staan en te gaan joggen. Als ik niet snel genoeg uit mijn bed sprong, kneep ze in mijn armen en benen. Ik heb destijds vaak gehoopt dat ik door moeder doodgemarteld zou worden. Dan zouden mijn buren mijn bont en blauw geslagen lijk kunnen zien en mijn moeder op haar kop geven. Ja, zo fantasierijk, verdrietig en wanhopig was ik toen.
 


Naast mijn gewone huiswerk, moest ik gedichten uit het hoofd leren en boeken lezen – moeders extra huiswerk. Als ik dit niet op tijd afmaakte, trok ze mij midden in de nacht uit mijn bed. Dan baadde ik in tranen terwijl ik bibberend van de kou – van moeder mocht ik mijn kleren niet aandoen als straf – mijn huiswerk moest maken.
 


Moeder leerde mij dansen en zingen en me als een operazangeres gedragen. Ik moest mijn theekopje vasthouden met lotusvingers en in lotuspasjes lopen, terwijl ik niets anders wilde dan als een jongen rennen en vechten. Ze schold mij uit als ik niet het mooie jurkje of bloesje zou dragen dat ze speciaal voor mij ontworpen en genaaid had. Moeder wilde mij kleden als een sierlijk en beschaafd meisje. Ik haatte mijn moeder destijds, maar nu, bijna veertig later, ben ik haar dankbaar.
 


Dankzij haar harde opvoeding kan ik nu boeken schrijven, ben ik sportief en dans ik een paar keer per week. Ik kleed mezelf, als het moet, netjes, ook dankzij haar onvermoeibare begeleiding.
 


Het geluk van een kind houdt vaak in: cola drinken en chips eten. Als ouders de definitie van het geluk aan het kind overlaten, zal het kind kinds blijven, ook als hij fysiek volwassen wordt. Helaas kunnen zijn ouders hem niet eeuwig cola en chips geven. Als het kind groot wordt, moet hij toch zijn eigen boontjes doppen. Zonder goede opleiding en een vlijtige werkmentaliteit, kan een volwassen persoon niet concurreren met zijn leeftijdgenoten. En als zijn leeftijdgenoten hetzelfde zijn als hij, zullen ze tezamen het hoofd moeten bieden aan de concurrentie uit andere werelddelen, waar de kinderen wel een strenge opvoeding krijgen en wel wordt geleerd om keihard te werken.
 


Een kind laten bepalen wat geluk is net als een blinde zomaar de straat laten oversteken. Een kind is net een boompje dat gesnoeid moet worden, anders wordt het geen hemelhoge, rechte boom.
 


Zoals bij alles moeten wij niet overdrijven. Een kind doodmeppen als het niet wil leren, dan schieten wij ons doel voorbij. Mijn moeder zou wat mij betreft iets tactischer kunnen zijn geweest, maar ook dit vind ik achteraf gezien niet erg. Want haar harde houding ten opzichte van mij heeft mij weerbaar gemaakt. Hoe snoeihard de kritieken op mijn boeken in de afgelopen jaren ook geweest zijn, ik heb kunnen standhouden en opbloeien omdat ik door mijn moeder getraind ben om positief te blijven ondanks vernederingen en tegenslagen.
 


Ik ben mijn moeder eeuwig dankbaar. Ze heeft mij de hoogtes en dieptes van het leven laten zien, waardoor mijn leven verrijkt is, met bergen en dalen. Beter dan vlak. Maar pas op, ze is een bloedzuivere tijgermoeder.

©Lulu Wang

Lulu's website.  

Foto ©Xiaoling Huang


 

Tags: columns
 

Reageren

  • HTML niet toegestaan. URL's worden automatisch clickable.
    * E-mail adres wordt niet getoond